In gesprek met...Ria en Kelly de Meijer
Zeeuws Vlaanderen is de volgende bestemming voor een interview. Philipinne is het plaatsje waar Ria de Meijer-Rammeloo samen met haar dochter Kelly de Afghaanse Windhondenkennel 'Serra Parecis' heeft. In 1980 kwam zij in het bezit van haar eerste Afghaan de blonde teef Ephilay van Siwina. Anno nu hebben ze samen een lijn opgebouwd geschoold op Scandinavische bloedlijnen zoals El Khyrias en Boxadan.
Ria de Meijer met Serra Parecis Foolish Game
El Minjas Midnight Sun (Nina)
Uw eerste Afghaanse Windhond kreeg u in 1980. Hoe bent u met Afghanen in kontakt gekomen? En hoe kwam u bij de eerste Afghaan terecht?
Ria: Toen ik jong was zag ik een Afghaan op een boekje staan. Ik vond dit een hele mooie hond en wilde er later ook zo één hebben. Op een dag las ik toen in de krant een advertentie en daar heb ik op gereageerd. De advertentie was van de Afghaanse windhondenkennel 'van Siwina', een van oorsprong Belgische kennel. En zodoende kreeg ik mijn Afghaan genaamd Elphilay van Siwina uit half Engelse, half Nederlandse bloedlijnen.
Met uw tweede Afghaan begon u te showen. Hoe is dat gegaan?
Ria: Ik was bevriend geraakt met de fokster. Zij deed tentoonstellingen met haar honden en vroeg mij eens mee te gaan. Al snel gingen Kelly en ik mee naar bijna iedere hondenshow en waren we er al mee bekend. Toentertijd hadden we nog geen showafghaan . De fokster had wel plannen een nestje te fokken met de Zweedse import El Khyrias Do Nothing, een black and tan teefje. Wij hadden tweede keus in het nest en op aanraden van de fokster kregen we El Minja's Midnight Sun (Nina), een black and tan teef waarmee we tentoonstellingen deden.
In 1989 fokte u het eerste nest. Hoe ging dit in zijn werk?
Ria: We deden natuurlijk al enkele jaren tentoonstellingen met dezelfde Afghaan. We vroegen ons af waar we nu een 'goede' Afghaan konden kopen of wie ons een 'goede' Afghaan wilde verkopen. We hadden toen nog het idee dat als je zelf fokt dan heb jezelf de eerste keus in het nest. Met wat stimulans van de fokster van onze eerste twee Afghanen werd het nest uiteindelijk werkelijkheid.
Kelly: De stamboom van Nina heb ik altijd zeer interessant gevonden. Ik vond de honden die in de lijnen zaten heel erg mooi. Nadat ik dan had gezien hoe de lijnen opgebouwd waren en had gezien welke prachtige honden eruit voortkwamen, was het voor ons vanzelfsprekend dat we in de Scandinavische El Khyrias/Boxadan bloedlijnen zouden blijven.
Voor het eerste nest gebruikte u de toen 17 maanden oude reu Boxadan Xercise Maker Master. Hoe kwam u erbij zo'n jonge reu als dekreu te gebruiken?
Ria: We waren op een tentoonstelling in Charleroi in België en spraken toen met Lotte Jörgensen van de Boxadan-kennel uit Denemarken. We vroegen haar of ze een geschikte dekreu voor onze teef wist. Zij kende de bloedlijnen namelijk. Zij liet toen een fotootje zien van een jonge black and brindle reu die ze had en vertelde welke afstamming de reu had, Ch. Windsurf's Brutus x Ch. El Khyrias X-Hansia. Volgens haar was het een goede combinatie. Ik had ook interesse in zijn blonde broer die in Frankrijk zat, maar die viel helaas af. Ik had van Master natuurlijk alleen een foto gezien, maar ik moet zo'n reu toch zelf zien, dus vroegen we om de reu te bezichtigen en dat was gelukkig geen probleem. Aldaar kwam voor mij een droomhond uit de kennel. Ik was meteen weg van hem. Ik had geen twijfels meer en qua bloedlijn was hij precies wat we wilden. Uit dit nest hielden we de reu Ch. Serra Parecis Fair Player (Ezrah) en zijn zusje Serra Parecis Enchanted Lady (Katie).
Als kennelnaam gebruikt u de naam 'Serra Parecis'. Hoe is deze naam ontstaan?
Ik had in eerste instantie al vijf kennelnamen aangevraagd, maar die waren er al allemaal. De tijd begon toen te dringen dus heb ik gewoon de atlas erbij gepakt en een naam uitgezocht die me wel aansprak. Eigenlijk was het Serrados Parecis, maar dat was weer iets te lang.
Kelly: Aanvankelijk hadden we nooit nagedacht over de betekenis totdat een Belgische fokster ons vertelde dat het 'twee gelijke bergen' betekend.
Ch. Boxadan Curiosity Killed the Cat
In 1991 fokte u toen nog een nest met El Minja's Midnight Sun. Hoe kwam u tot deze combinatie?
Ria: De reu die we gekozen hadden was Ch. Boxadan Romantic Dancer. We hadden hem al eens gezien en vonden hem een mooie reu. We wilden eigenlijk terugfokken op het Boxadan C-nest met Boxadan Complement en Boxadan Composition.
Na deze nesten kocht u in Denemarken de teef Boxadan Curiosity Killed the Cat (Meeke). Waarom deze keuze en kon u met eigen teven niet verder?
Ria: We hadden Nina, die al op leeftijd was en Katie, waar we in eerste instantie geen fokplannen mee hadden.
Kelly: Het punt was dat we een mooie reu hadden die door andere fokkers gebruikt kon worden, maar niet door onszelf. Dus moesten we een teefje kopen, bij voorkeur een outcross dochter van Master, zodat we haar voor Ezrah konden gebruiken en toch behielden wat we mooi vonden.
Ria: Lotte Jörgensen had in die tijd twee Amerikaanse teven lopen die allebei door 'Master' gedekt zouden worden. Nadat de eerste, Stormhill's Private Audition gedekt was, hebben we gezegd dat we graag een teefje wilden. We wilden in eerste instantie een tentoonstellingsteef waarmee we later een nestje zouden gaan fokken. En daar heeft Lotte goed rekening mee gehouden.
Het is al een beetje genoemd, maar we komen verscheidene malen de naam van Lotte Jörgenson tegen. Hoe bent u bij haar terechtgekomen?
Ria: We kenden haar al. Ze kwam regelmatig naar Nederland, Frankrijk en België om Ch. Boxadan Hey Ma Look at Me te showen. Wij liepen toen met Nina waarvan zij de vader had gefokt. En zodoende krijg je dan toch snel contact met elkaar.
In Denemarken en de rest van Scandinavië komen nog wel eens tandgebreken voor. Heeft u daar geen last van ondervonden met fokken?
Ria: Jawel, wij hebben dit ook. En we zijn er altijd heel eerlijk in geweest. we zeggen het gewoon en de keuze is aan de desbetreffende persoon. We hebben het Lotte ook gevraagd en die zei als je dit niet wilt, dan moet je deze lijnen niet gebruiken. Maar we wilden niets anders.
Kelly: We geven namelijk zelf de voorkeur aan een mooi uitziende Afghaan, die één of twee tanden mist, in plaats van een mindere met een compleet gebit. Een compleet gebit proberen we zoveel mogelijk na te streven, maar als het op de schoonheid aankomt, zullen we het niet nalaten te fokken met een hond die een tand mist.
In 1994 volgt een nest van Serra Parecis Enchanted Lady met de Deens kampioen El Khyrias The Right Stuff. Hoe kwam u tot deze combinatie?
Kelly: Uiteindelijk besloten we toch een nestje te fokken met Katie. Zij had wel dingetjes die we wilden verbeteren en juist die dingen vonden we in Ch. El Khyrias The Right Stuff, een platinablonde reu.
Ria: Bovendien vonden we hem een hele aantrekkelijke reu, met veel houding. Verder was het een vrij open combinatie waarmee we in de toekomst verder kunnen. De enige fout die we toen maakten was een black and tan reu te houden in plaats van een blonde teef. We hebben een zwak voor black and tan.
Een groot succes behaalden jullie in 1995 met Serra Parecis Fair Player die de wereldtitel veroverde in Brussel. Wat waren jullie verwachtingen toen jullie naar Brussel gingen?
Ria: Nou, verwachtingen hadden we niet.We gaan nooit naar tentoonstellingen met de gedachte van nou gaan we even winnen, maar we doen wel altijd ons best. We hadden daar drie honden ingeschreven en ik had tegen Kelly gezegd dat als we met alledrie de kwalificatie behalen dan mogen we niet klagen. Dus die wereldtitel kwam echt als een verrassing.
Kelly: Het is een prachtige ervaring, het succes, de sfeer, zoiets vergeet je nooit meer. En dat geldt ook voor het succes van Ezrah's broer Serra Parecis Sweet Sensation die in Dortmund de reserve wereldtitel won vanuit een klas met meer dan 40 Afghanen.
Ch. Serra Parecis Darkness Before Dawn
Is Serra Parecis Fair Player na het behalen van de wereldtitel nog veel gebruikt voor de fok? Zijn daar nog interessante honden uit voortgekomen?
Ria: We hebben hem in de eerste plaats zelf gebruikt op Meeke. Het was een nest met 11 pups. Wij waren heel tevreden over het nest waaruit onder andere Multi kampioen Serra Parecis Darkness Before Dawn, Internationaal kampioen Dream Away the Day, CAC/CACIB-winner Demon Headmaster en Dancing Queen zijn voortgekomen. Ook dekte hij de teef Multi kampioen El Khyrias Zeize the Day. Uit dit nest stamt Nordic kampioen Tigaday's Tonight's the Night. Verder dekte hij nog teven in de kennels Shams an Nahar in Duitsland en Y-Shirvan in België.
Uit het nest van Boxadan Curiosity Killed the Cat en Serra Parecis Fair Player liet u de teef Serra Parecis Dream away the Day in Amerika dekken door de Amerikaans kampioen Thaon's Oliver. Hoe kwam deze overzeese dekking tot stand?
Kelly: Ik wilde een nestje fokken met Lotte, maar daar zij al uit een halfbroer en halfzus combinatie stamde, moesten we wat vers bloed toevoegen. Aan de andere kant wilden we haar voor de lijn zo typische uiterlijke kenmerken graag behouden. Hier in Europa konden we geen reu vinden die aan onze vereisten (uiterlijke schoonheid, gangwerk en bloedlijn) voldeed. Toen hebben we contact opgenomen met Jay Hafford (Thaon), dei we tijdens het Wereldcongres in Denemarken hadden ontmoet. Hij vertelde toen dat Lotte zoveel leek op Ch. Sudon Miss Olivia, die net gedekt was door Ch. Boxadan Double Trouble. Tijdens het telefoongesprek bleek dat hij een reu uit deze combinatie had en gelukkig hadden we zijn toestemming om Thaon's Oliver te gebruiken. Veertien dagen later zaten Lotte en ik in het vliegtuig naar Boston!
Ch. Serra Parecis Demon Headmaster
Nu de carantaine in Engeland is opgeheven, wordt dit voor jullie nog interessant?
Ria: Ja, voor het showen is het interessant. En misschien ook wel voor de fok. We hebben wel weer toekomstplannen en wat mezelf betreft wil ik best wel een beetje de Engelse kant op.
Wat vindt u de belangrijkste eigenschappen die een Afghaan moet hebben?
Ria: Wat karakter betreft: waardigheid. Wat schoonheid betreft: een mooie bovenbelijning, een gebalanceerd gangwerk waarin het zweefmoment is waar te nemen. Verder vinden we het silhouet heel belangrijk; het topje van de neus tot het puntje van de staart. En soms kleine details zoals bijvoorbeeld ogen of een staart.
Hoe staat u ten opzichte van de kleur van de vacht?
Ria: We vinden eigenlijk iedere kleur mooi, behalve domino. Wij hebben nooit bewust voor black and tan gekozen, maar bij toeval waren de reuen die we als dekreu of nestkeuze kozen altijd black and tan. En zodoende hebben we alleen black and tan Afghanen, al willen we in de toekomst wel meer kleur in onze lijn brengen.
Jullie honden zien er altijd goed verzorgd uit. Wat doen jullie aan vachtverzorging?
Ria: Iedere zaterdag worden onze showhonden gewassen en geföhnd. We borstelen nooit droog haar, behalve op de tentoonstelling. Bij het wassen gebruiken we shampoo en balsem. Verder doen we niets bijzonders aan de vacht. De oudere honden waar we geen shows meer mee doen worden kaal geschoren.
In welke mate vindt u het jachtinstinct belangrijk? Laat u de honden rennen op de renbaan? Hoe houdt u ze in conditie?
Ria: Het jachtinstict hebben onze honden altijd gehad, de een wat meer dan de ander. Voor ons is het niet echt belangrijk. Rennen met Afghanen heb ik in het begin gedaan. Ik vond het leuk voor de hond. En aangezien ik mijn honden nooit los laat lopen kwamen ze zo toch aan hun beweging. El Minja's Midnight Sun was trouwens vrij snel, maar toen ze werd aangevallen door een andere Afghaan hield ze het voor gezien. We houden onze honden in conditie door ze volop met elkaar te laten spelen. Ze gebruiken elke spier in hun lichaam en wij vinden dat ze zich daardoor goed ontwikkelen. Verder ga ik met hen fietsen, zo'n 2 a 3 kilometer per keer.
Staan jullie op gelijke voet met betrekking tot het fokken van de Afghaanse Windhond? Bijvoorbeeld voor wat betreft de combinaties of het bepalen van een nestkeuze?
Kelly: We verschillen best wel eens van mening, zeker als het gaat om bepaalde combinaties. Daarin ben ik veel kritischer dan mijn moeder. We praten er altijd heel veel over en door elkaars voor en tegens af te wegen komen we vaak toch wel tot een zelfde conclusie. Zo gaat het ook bij het kiezen van puppies.
Kelly de Meijer met Serra Parecis Fair Player
Hoe komen jullie tot een nestkeuze?
Ria: Wat we altijd doen is puppies kijken, soms uren achtereen. Bij het kijken van de puppies houden we rekening met de leeftijd van de puppies. Voor ons is het moment van de geboorte, de leeftijd van 3 weken en 6 weken belangrijk bij het kiezen. Maar voor mij is het vaak makkelijk een keuze te maken. Ik heb een bepaalde smaak en in het nest zie ik altijd wel een puppy die daaraan voldoet. Ik zou het niet kunnen verdragen als er hier een hond rond zou lopen die ik eigenlijk niet graag zie. Maar tot nu toe is het altijd hartstikke goed geweest.
Wat betekent de NVOW voor jullie?
Ria: Wat ons persoonlijk betreft niet zoveel. Laten we eerlijk zijn, het boekje is erg typegericht. We lezen het wel altijd en sommige artikelen zijn best interessant, maar ze hoeven er niet in te schrijven dat het 'Nederlandse' type zo je van het is en daarnaast het enige originele is. Hadden ze een broer of zus van Sirdar of Ghazni meegenomen, had hij er misschien heel anders uitgezien. Trouwens als je honden van Han Jungeling uit de Baruckzy-kennel vergelijkt met onze bijvoorbeeld El Khyrias do Nothing uit onze lijn , nou dan zie je weining verschil. Op de pupbemiddeling krijg ik trouwens ook weinig tot geen respons.
Welke hond of welke honden hebben een grote indruk op jullie gemaakt?
Ria: Als eerste is dat Boxadan Xercise Makes Master. Windsurf Brutus zelf hebben we altijd een mooie hond gevonden en natuurlijk Boxadan Hey Ma Look at Me voor de uitstraling, het showmanship en het gangwerk. Onze eigen Serre Parecis Fair Player hoort ook in het rijtje thuis en zijn zoon Tikkadays Tonight the Night uit Zweden zouden we graag in huis hebben. We vinden hem een heel mooi in type en lichaamsbelijning. Zijn gangwerk, prachtig, is enorm typisch voor de bloedlijn.
Heeft een van jullie nog ambitie om keurmeester te worden?
Ria: Kelly heeft haar KK en zou graag keurmeester willen worden.
Kelly: Ja, maar wel gewoon in mijn eigen tempo. Jammer genoeg gaat het gerucht dat als je in Nederland keurmeester wil worden je van een bepaald type moet houden. Ik zie wel, eerst maar eens de cursussen afwerken op mijn gemak.
Hoe zien jullie de toekomst?
Ria: We hebben wel toekomstplannen, maar of het er van komt weten we nog niet. We hebben in elk geval een reu op het oog voor Darkness Before Dawn of Dream Away the Day, waardoor de mogelijkheid zou ontstaan onze eigen honden te gebruiken, zodat we de lijnen behouden waarin de honden zitten die we graag zien.
Kelly: Dat is voor ons belangrijk, daar we ook in Scandinavië niet meer kunnen vinden wat we echt mooi vinden. Naar onze smaak teveel Amerikaanse en Australische inslag.
Dank je wel Ria en Kelly voor dit gesprek … RMO
