In gesprek met ... Regina en Faye Tromp (Popovs)

Met een goede wegbeschrijving naast mij reed ik naar het in de bossen, vlakbij het plaatsje Schijf, gelegen 'landgoed'. Allerhartelijkst werd ik daar door Regina, haar man Ted, Faye en de honden ontvangen voor een goed gesprek. Regina die dit jaar in oktober 25 jaar keurmeester is, is voor velen geen onbekend gezicht in de showring. Begonnen met het keuren van Saluki's, keurt zij nu de gehele windhondengroep en enkele Tibetaanse rassen. Faye daarentegen is bekend om haar professionele manier van voorbrengen. Popovs, 'een lach en een traan'. Geen voor de hand liggende naam, kozen Regina Tromp en haar dochter Faye uit voor hun kennel Afghaanse windhonden en Lhaso Aphso's.

Faye and Regina Tromp

Ch. Popovs Sundance Kid

Hoe ben je aan je kennelnaam gekomen?
Je zegt het zelf: een niet voor de hand liggende naam die de lading volledig dekt, zo wil ik ook fokken en exposeren. Het betekent voor ons vreugde en verdriet wat deze hobby ook met zich meebrengt. Ook was Popov mijn eerste zelfgefokte Lhasa Apso reu, een super kampioen! De naam "tintelt" voor ons. Tevens fokken wij ook op thema en niet op alfabet, aangezien we niet veel willen fokken alleen als we zelf een pup uit een combinatie willen hebben.

Hoe is je interesse voor windhonden ontstaan?
In mijn jeugd al. Vooral door mijn vader. We hadden altijd vier tot vijf honden. Rasloze, zwervertjes en Cocker Spaniels en we droomden van de Afghaan. Waar we afbeeldingen van gezien hadden in tijdschriften. Later wilde mijn man ook een Afghaan, zo is het begonnen.

Wat geldt in dit geval voor de Afghaanse Windhond.
De menselijkheid van de Afghaan, zijn superieure uitstraling, het is net of je naar een mooie vrouw kijkt of een adonis van een man. Later op tentoonstellingen kwam de interesse in het karakter. Het wezen van een windhond. Ook die van de Saluki en de Barzoi bijvoorbeeld.
Mijn eerste windhond was een Afghaanse Windhond, Khyber Van de Emelenberg. Ik ben ook een keer met hem naar de show geweest, maar ik had hem niet gekocht voor de show. Ik wist er te weinig van. Showen kon ik ook helemaal niet. Maar zo is het wel begonnen, de interesse voor het ras. Ik ben toen ook acuut mijn AKK gaan doen, omdat ik dacht: ik wil er meer van weten. Hij heeft wel veel bij mij losgemaakt. Diepe intense liefde kreeg ik voor die reu, en het ras.

Wat vind je belangrijk bij een Afghaan?
Een heleboel dingen. Maar ik denk wel dat toch de belijning en de uitstralingen dan gangwerk de belangrijkste punten zijn. Dan krijg je toch een totaalbeeld. In zou niet één ding er alleen uit kunnen halen. Als je alleen zegt een goede houding en hij is slecht gebouwd, kom je er ook niet. Als ik zeg belijning, dan betekend dat de ruglijn met een mooie hoge schoft en een schitterend liggend bekken. Royaal lichaam met veel hoekingen en grote voeten en graag een goeie staart. Je ziet op dit moment van die sabelstaarten. Het is hoe die gedragen wordt. Hij moet breed zijn bij het begin en mooi smal met een ring aan het eind en het liefst niet zo zwaar behaard.

Welke fouten zie je vaak terugkomen in de ring?
Kortbenigheid. Dan bedoel ik, ik hoef niet perse hele lange benen, maar ik wil geen verdwerging van het opperarmbeen en de tweede dij van het achterbeen. De eerste gaat vaak nog, maar de tweede is vaak te kort, waardoor de knieën naar buiten gaan en de hakken naar binnen. Dat vind ik denk ik een grote fout. Ik zie ook niet heel graag zware, massieve hoofden vooral als ze kort zijn en massief. Elke vorm van grofheid vind ik vreselijk.

Regina while judging

In hoeverre neem jij karakter mee in jouw eindkeuring?
In een keuring is het moeilijk mee te nemen, tenzij ze zich extreem gedragen. Je leert een hond natuurlijk niet echt kennen, zoals hij is. Ik wil geen angst of terughoudendheid, dat vind ik gewoon a-typisch. Een hond moet fier zijn en dat reuen af en toe in de ring bakkeleien vind ik niet zo erg, als ze zich maar niet agressief gedragen, naar mensen toe.

Vertel eens hoe je een keuring opbouwt? Waar let je op?
In eerste instantie als ze binnenkomen denk ik toch de totaalindruk die je krijgt van de te keuren honden en ook wel het type. En nou is dat bij mij wat breder dan bij een aantal keurmeesters. Ik ben niet op één type. Dan ga je keuren en dan kan het best wel eens voorkomen, dat een hond die ik in eerste instantie over het hoofd heb gezien mij in tweede instantie erg kan bekoren. Het hoofd vind ik een belangrijk deel, want daar begin ik mee, zijn ogen en uitdrukking. Dan zijn bouw en gangwerk etc.

Welke Afghaan, uit lang vervlogen tijden, zou je nog wel eens terug willen zien en waarom?
Xingu van de Oranje Manege en Haboob von Katwiga, daar moest ik van kwijlen. En nu vraag ik me af zou dat nog zo zijn of heeft hij punten die ik minder mooi vind. Windsurf's Brutus en Nightwatch Vail Summit waren voor mij pure kanjers. En Quirin en Queen Binte von der Irminsul. Maar dat is nog niet zo lang geleden, dat ik die gezien heb. Ook honden die ik nooit zelf heb mogen keuren, zoals b.v.: El Khyrias of Eschgi's honden, wat vond ik die mooi.

Stel je voor, je keurt de groep en er staan een Afghaan, een Saluki en een Sloughi, die alle drie sterk de rastypes vertegenwoordigen. Waar gaat je voorkeur naar uit?
Dan kijk ik echt naar dagvorm, want ik moet zeggen dat ik ook van Saluki's helemaal idolaat ben. Ik heb ze ook heel lang om me heen gehad en ik kijk uit naar een Saluki. Dit betekent voor mij dan in zo´n situatie 'Jongens showtime, ga ervoor! Wie het verdient, krijgt het'.

Hoe ben je ertoe gekomen om zelf te gaan fokken?
Dat was eigenlijk heel duidelijk voor me. Toen ik wat werk ging minderen. Ik had Tinkerbell el Saghir en ik zag de kwaliteiten die zij had. Ik kende natuurlijk haar stamboom en al die honden en had al die honden in mijn handen gehad. Toen dacht ik dit is het meisje, waar ik wat mee kan. Dus zo wist ik al heel snel met Tinkerbell ga ik een nestje fokken.

Tinkerbell el Saghir staat aan de basis van jouw foklijn. Ze heeft zich bewezen voor de fok als ook op tentoonstellingen . Kun je haar omschrijven? Wat zijn haar pluspunten? Haar karakter?
Ik had een hele leuke ervaring met Eta Pauptit op de NVOW Clubmatch. Zij was zeer kritisch tegen over alle honden. Zag toen Tinkerbell en zei: 'haal die is van de trimtafel af'. Zij zei: 'daar zit iets in, daar moet u eens mee fokken'. Niet omdat zij dat zei, want dat wist ik al, maar ik vond het heel leuk zo typisch Eta. Ik vind Tinkerbell zeldzaam, zonder dat ze zo spetterend of glamoureus is, is zij zeldzaam in al haar kwaliteit. Zij heeft een anatomie, waar ik van kan likkebaarden, haar fantastische vacht, haar zeldzame ondoorgrondelijke karakter, haar intelligentie en aapachtigheid een heerlijk mens!

Ch. Tinkerbell el Saghir

Nu je Afghanen fokt, je hebt ze tot nu toe alleen gekeurd. Kun je je nog steeds neutraal blijven opstellen bij het keuren?
Ik hoop het…… Ik fok nog niet zo lang en stel over tien jaar dat ik een bepaalde kwaliteit heb opgebouwd die ik heb behouden, dat ik open kan blijven staan voor anderen en dat ik niet zeg ik heb het en de rest is… Ik zal zelf ook nog wel eens een mooie reu moeten gebruiken. God zij Dank is er nog veel moois. Ik wil niet ten koste van of over de rug van een ander mijn eigen eer en glorie vergroten. Als je goed en stevig in je schoenen staat, kun je goed keuren naast het fokken, want dan blijf je open staan voor verbeterpunten en voor wat mooi is, blijft mooi.

Wat voor doel streef je na t.a.v. het fokken?
Eigenlijk toen ik er mee begon, dacht ik nu wil ik eens een hond fokken met het oude type in de zin van anatomie, constructie en beweging, maar met de glamour waardoor ze in het buitenland zeggen: 'kijk er zitten hele mooie Afghanen in Nederland'. Ik wil graag internationaal bezig zijn met het ras en niet alleen kijken wat er in Nederland gebeurt.

Ch. Popovs Private Collection (Wolk)

Een aantal fokkers in Nederland, Belgie en Duitsland fokken nog steeds het Oranje Manege type. Hoe sta jij daar tegenover?
Natuurlijk is het Van de Oranje Manege-type heel speciaal, als je een heel mooi exemplaar ziet, en mag dat niet verloren gaan. Prachtig die naam Van de Oranje Manege, een tribute voor mejuffrouw Pauptit, maar waarom hebben we het niet meer over het Barukhzy-type? Dat waren toch ook hele mooie honden? Voor mij is het Ghazni-type, het type waar ik naar streef en ik denk dat iedereen moet doen, wat hij denkt dat de juiste weg is. Heel belangrijk. Ik denk ook dat Eta, als ze nu die honden zou bekijken, misschien aardig wat kritiek zou hebben. Eta had in haar tijd meerdere kleuren in haar kennel lopen. Eta had een hele brede blik was internationaal bezig, die haalde ook honden uit Amerika. Dat ronddraaien in een heel klein kringetje zou ik niet doen, omdat ik bang zou zijn voor een te kleine genetische basis. Maar met alle respect. Iedereen moet doen, wat hij denkt dat goed is voor het ras.

Voor je eerste drie nesten gebruikte je, mijns inziens, drie zeer verschillende reuen: Psobadja-I-Shirvan, Bocaccio el Aryana Shalym en Yashun von der Irminsul. Waarvoor koos je voor hen? En kun je ze omschrijven?
Voor ons eerste (film) nest kozen we Psobadja. Psobadja heb ik in zijn jeugd gekeurd en toen heb ik gelijk een aantekening gemaakt - Deze hond is heel speciaal - Ik heb hem daarna min of meer vergeten, want hij kwam nergens. Tot ik in Duitsland op een CAC-tentoonstelling moest keuren. Ik zag die hond weer en ik ging gelijk plat. Die ruglijn, zijn prachtige uitgrijpende, zwevende gangwerk, zijn houding. Met ook een paar minpunten, maar die heeft iedere hond. Daar heb ik toen zijn stamboom gevraagd en ik hoefde niet te twijfelen, hij was het. Wat Katwiga, een bloedscheutje Amerikaans via het Q-nest van de Irminsul, wat voor mij het summum is. Dus hij werd het en ik mag op een bescheiden manier zeggen dat het gewerkt heeft op Tinkerbell. Zelfs nu nog op 10 jarige leeftijd kan hij de show geweldig stelen. Voor ons tweede (parfum) nest kozen wij Boccacio, dat is een leuk verhaal. Ik was samen met Faye een keer met Tinkerbell op een show in Charleroi en daar keurde Rita van Mechelen. Daar kwam familie van der Heiden met Bocaccio. Tinkerbell en Bocaccio werden verliefd op het parkeerterrein. Toen zei ik nog tegen Faye: 'het is dat hij uit een hele andere lijn komt, anders zou ik hem nog wel eens als dekreu willen gebruiken. Wat passen ze bij elkaar'. Ze werden ook nog beste reu en beste teef op die show. Op dat moment wist ik dat ik perse oud Scandinavisch bloed wilde hebben, ik wist nog niet wat er achter Boccacio zat. Dat wil ik, want ik wil twee lijnen opbouwen. Een brede basis, kijken of dat lukt. Ik heb in Denemarken contact gehad met fokkers die ik respecteer. Windsurf's Brutus moest er een paar keer inzitten, in de reu die ik zou gaan gebruiken. Ik heb lang nagedacht. Toen wist ik het Bocaccio moest het worden. Hij had het drie jaar eerder in Charleroi al aan ons en Tinkerbell duidelijk gemaakt. Dat was dé man voor Tinkerbell. Hij had precies die Scandinavische lijn die ik in gedachten had. Ook Serra Parecis Fair Player heb ik in gedachten gehad, daar zit ook Windsurf's Brutus achter. Bocaccio is een kind van Fair Player. Daarna dachten we nu moeten we terug gaan in de lijnen. Nu hebben we twee dingen gedaan, we hebben een bredere basis. Van nu af moeten we terug gaan op het Q-nest van de Irminsul. Ik had Yashun gekeurd in Kassel. Uit de jeugdklasse maakte ik hem beste. Ik was verliefd op hem, zijn lichaam, zijn houding en zijn attitude. Toen ik zag dat hij dat Q-nest er vijf keer in had zitten, wist ik hij wordt het. Maar we moesten toen nog wel afwachten of Popovs Fatal Atraction (Maggie), de zus van Popovs Sundance Kid (Jewel), voldeed aan de voor mij belanrijke fokvoorwaarden en dat heeft ze, meer dan een tadeloze anatomie en houding. Dus nam ik Yashun voor ons 'Song' nest.

Je hebt nu drie nesten gefokt. Vond je het niet moeilijk om nestkeuzes te bepalen. Werd je geholpen?
Dat doen wij (Faye en ik) samen en we zeggen dan tegen elkaar dat we niet moeten zeggen wat onze favoriet is. Uiteindelijk komen we toch op hetzelfde uit. In het laatste nest waren negen puppies en er zaten zes hele mooie in, waarvan we zelf een teefje en een reu hebben aangehouden. Twee anderen zijn gelukkig in goede handen bij de eigenaar van de moederhond. Voor fokken moet je al een 'Fingerspitzengefühl' hebben, maar ook voor het maken van je nestkeus.

Vind je kleur en hoeveelheid vacht belangrijk?
Een mooie hond draagt zijn kleur. De hoeveelheid vacht, is heel belangrijk voor me. We moeten streven naar mooie volle vachten, maar teven zijn natuurlijk wisselend in vachtconditie door loopsheid.

In Nederland, maar vooral in Duitsland wordt sterk op volledige gebitten gelet. Hoe sta jij daar tegenover? Zou jij zelf honden met een niet volledig gebit inzetten voor de fok?
Volmondig ja, die zou ik inzetten. Als we ons alleen blind moeten staren op een volledig gebit, dan zijn we ook in een te kleine cirkel bezig en worden hele goeie exemplaren niet meer gebruikt. Dat kun je op een gegeven moment niet meer terughalen. Wel graag complete gebitten, maar als er honden zijn die werkelijk uitmuntend zijn en die missen iets, doe dan alsjeblieft niet al te moeilijk. We hebben gelukkig over het algemeen geen problemen bij de Afghanen met gebitten. Je moet niet fokken met honden die beide tandproblemen hebben. Je moet streven naar een compleet gebit maar, die incidentele missers niet gelijk aan de kant schuiven.

Het ras is in Nederland niet zo populair. Heb je geen moeite je puppies te plaatsen?
Nee, ik heb tot nu toe, nou fok ik nog niet zo lang, echt wachtlijsten met mensen die zeggen: 'ik wil heel graag wat van Tinkerbell. Het ging eigenlijk heel makkelijk. Ook het laatste nest met negen puppies ging eigenlijk heel makkelijk.

Song litter

Je werkt zeer nauw samen met je dochter Faye. Hoe ver gaat die samenwerking? Denkt zij ook mee over combinaties?
De samenwerking is 100%. Ik draag de ideeën aan. Zij herkauwt ze, gaat dan akkoord met mijn visie en brengt mij zelfs op ideeën. Zij heeft natuurlijk een bredere kijk, omdat zij niet helemaal door heer Van der Molen is opgeleid. Een opener kijk vaak, waar ik veel aan heb. Faye vult aan: 'ik denk dat hier ook geen hond zal blijven die we niet samen hebben uitgezocht. Zelfs bij een inschrijving voor een show zeggen we nog 'daar gaan we heen of niet'. Regina weer: 'zij heeft gewoon, erfelijk genetisch bepaald, die ontzettende passie. Het is geen hobby het is een passie. We kunnen ook goed kritiek van elkaar verdragen. We leren van elkaar. We denken hetzelfde en zitten op één lijn.

Ren of cours jij met je honden?
Met Tinkerbell en ook met Jewel (Popovs Sundance Kid) heb ik een aantal keren gecoursed, dat ging fantastisch. Gewoon door keur- en showafspraken en ook door sociale verplichtingen, kwam ik er niet toe. Nu wil ik toch weer die draad oppakken, omdat ik het zo'n verschrikkelijk leuk aspect van de hobby vind. Popovs Private Collection (Wolk) heeft meer dan doorsnee talent en dat stimuleert.

In hoeverre vind je jachtinstinct belangrijk?
Het jachtinstinct is één van de essentiële dingen van een windhond. Net zoals een goede anatomie is dat iets wat erin moet zitten. Het zit er ook meestal in. Een keurmeester bepaalt dat niet. Jammer.

Wat is jouw mening over het fokbeleid
Eigenlijk vind ik dat ze voor Afghanen helemaal geen fokbeleid moeten maken. Want we hebben geen buitensporige gezondheidsproblemen of mankementen. Of we willen of niet het wordt ons gewoon door de strot geduwt. Ik hoop dat we maar absolute vrijheid houden om te doen wat we echt willen doen. Dan mag voor mij die rencapaciteit getest worden, maar dat een reu maar vijf keer gebruikt mag worden voor de fok, vind ik te gek voor woorden. Als je hem maar niet iedere keer op dezelfde lijn zet. Het komt er dadelijk nog op neer dat je je reu niet meer ter dekking geeft omdat je hem zelf voor de fok wilt behouden. Nederland liep voorop met de chip en nu weer voorop met dit. Voor bepaalde rassen kan het mijns inziens niet anders, anders moeten ze worden opgedoekt. Waarom nu weer eenheidsworst. Fokken is een vorm van artistikiteit en dat mag niet aan banden worden gelegd. Aan de andere kant voor het welzijn van de honden pas ik me aan.

Dank je wel Regina en Faye voor dit gesprek … RMO